२१ मंसिर २०७९, बुधबार

Dec 7, 2022


गुल्मी । आधुनिक सुविधा उपभोगमा आजकल शहरवासी भन्दा गाउँवासी पनि केहि कम देखिन्नन् । इन्टरनेट सुविधाले गाउँ,शहर, देश–विदेशका परिवारका सदस्यहरुलाई एउटै घर एउटै मन जस्तै निकट बनाइदिएको छ । सवारी साधनको सुविधा उपभोगसँगै अहिलेको युवापिढीँ आवत–जावतसँगै कृषि लगाएत घरयासी काममा बाइक अर्थात् मोटरसाइकलको प्रयोग बढी गर्न थालको छन् ।

Advertisement

शनिवार बिहानै उठेर मोटरसाइकल स्टार्ट गर्दै घरबाट कुदेका गुल्मी ईस्मा गाउँपालिका– रामकोट गाउँका १६ वर्षीय अभिनास कुँवरले केहि बेरपछि बाइकमा एकभारी घाँस बोकेर आइपुगे । त्यसको केहि बेरपछि उनकी आमा कुस्मा कुँवरले भने टाउकोमा नाम्लोले घाँस बोकेर असिना पसिना हुँदै बारीबाट निस्केकी थिइन् । सोही स्थानको आलमदेबी देउराली प्राथामिक विद्यालयको प्रधानध्यापक रहेकी कुस्मा कुँवर गोठमा घाँस भारी बिसाएको केहि बेरपछि बुटवलबाट कार चढेर आइपुगे उनका श्रीमान ज्योति कुँवर ।

कुनै समय ट्याक्टर उकाल्न समेत मुस्कील पर्ने ठाडुङ्गाको उकालो मोटरबाटोमा अहिले ग्रावेलिङ्ग पछि यो बर्खामासमा समेत त्यसरी चिल्लाकारहरु गुड्न थालेका छन् । कुँवर परिवार एउटै घरमा कार सहित ३ वटा सवारी साधनको सुविधा छ । किनकि नेपाली सेनाका अवकाश प्राप्त जमदार नरेन्द्र कुँवरकी बुहारी कुश्मा कुँवर त्यस विद्यालयको प्रधानध्यापक भएपछि स्कुटी चढ्न थालेकी छन् । टोल–टोलमा मोटरबाटो सुविधासंगै खेतबारीमा काम गर्न मोटरसाईकल लगाएतका सवारीसाधन चढेर पुगिन्छ ।

तीन–चार घण्टाको उकालो ओरालो हिँडेर असिना–पसिना हुँदै बेसीबाट धानको बोरा र बोरा र परालको भारी बोक्ने कृषकका ति दुखका दिनहरु पनि हटेका छन् आजकल । छिटो सुविधा उपभोग गर्नमा आतुर रामकोट गाउँकै लोकेन्द्र महतका छोरा किरण महतले १३ वर्षकै उमेरमा मोटरसाइकल चढान सिकेपछि घरको दोब्बर बढि काम विहानभरीमा उनै छोराले गरेर सक्छन् । घाँस,दाउरा ओसार–पसार देखि गरिँदै आएको कुखरापालन र बेचविखनमा उनैले मोटरसाइकलको प्रयोग गर्छन् । गतवर्ष एसईई परीक्षा दिएका अभिनास कुँवरले मोटरसाइकलमा घाँस दाउरा गर्दै कम्यूटर इन्जिनियरिङ पढ्छन् ।

खेत बारीमा परम्परागत गोरु र हलो जुवाको प्रयोग पनि निकै कम हुँदै आएको छ । इस्मा गाउँपालिकाले हाते ट्याक्टर उपलब्ध गराउन थालेपछि अहिले त गाउँपालिका स्वयम गोरु संरक्षणमा लाग्नु पर्ने भएको छ । कुनै समय रातको दुई बजे राँका बाल्दै र गित गाउँदै इस्माका महिलाहरु दुई तिन घण्टाको उकालो आरालो गर्दै पँधेरामा एक गाग्रो पानीको पालो नआउँदा लुछालुछ गर्ने गरेको देख्ने भोग्न महिलाहरु अझै छन् ।

अहिले एक घर एक धारा कार्यक्रममले अब डोको नाम्लो गाग्री बोक्नुपर्ने ती दुःखका दिनहरु क्रमशः हराउँदै छन् । रातको एक दुई बजे उठेर ढिकी जाँतो र पँधेरो गरेको ताजै छ रामकोट स्थित पत्रकार तिलक महतकी ७० बर्षीया आमा कृष्णदेवि महतलाई । तर, अहिले उनका छोरी बुहारीहरु विहान ७÷ ८ बजे सम्म विस्तारामा मोवाईलमा भुलेको देख्न सकिन्छ । छोरा पत्रकार यति बेला घरमा आएका छन् । उनी बुटवलको घरमा रहेकी श्रीमती मिना कुँवरसंग भिडियो कलमा ब्यस्त थिए। हुलाकको विकाससंगै साविकका गाविसहरुमा एउटा–एउटा टेलिफोन सुविधा आयो ।

जतिबेला शहर बजार वा मुग्लाङनमा रहेका छोरा छोरीहरुसंग एक कल फोन गर्न लौरो टेकेर तीन चार घण्टाको उकालो–आरोलो गरेको र घण्टौं कुरेको कृष्णदेवि महत जस्ता वद्ध–वृृद्धा र पाका महिला पुरुषहरु अझै ती दिन सम्झिन्छन् । तर, अहिले एउटै घरमा मान्छे पिच्छे मोवाईलन फोनहरु छन् । राष्ट्रिय जनमोर्चाका जिल्ला नेता हुन्,त्यस राकोट गाउँका रामेश्वर खत्री । ६० वर्ष उमेरको हाराहारीमा पुगेका उनले भने गोरु र हलो विस्थापित हुन दिएका छैनन् । आँफै जोत्दै आएका छन् ।

विहानको मेलो कोदो रोप्ने काम सकेर खान खान घर आएका उनी टेलिभिजन हेर्दै थिए । ‘अस्ती पार्टीको भर्चुअल मिटिङ्ग बस्यो उनले झ्यालबाट अलपर बारीको ढिक देखाउँदै भने–‘ मैले त्यहाँ बसेर भर्चूअल मिटिङ्गमा सहभागि भएँ नेटले मज्जाले काम ग¥यो ।

’ यसरी घर–घरमा सवारी साधन, टेलिफोन र ईन्टरनेट सुविधाले गाउँ सुगम भएको छ ।सुविधा घर–घरमा शहरियासरह हुन पुगेको छ । गाउँको चिसो पानी चिसो हावा , गाउँमै उत्पादित ताजा खानपिन । त्यस माथि दुध,दहि,मही गाउँ सम्झिने परम्परागत विशेष्ता हुन् । यो सिजनमा गाउँमा फर्सिका मन्टाको तिउनले वाक्क पार्यो भनिथ्यो । तर, सदरमुकाम तम्घासबाट त्यस गाउँमा पुग्नेहरुले सबै भन्दा मनपर्ने सगुन त्यही फर्सीका मुन्टा रोज्दै झोलामा राखेर ल्याए ।

अब गाउँ छाडेर शहर बस्नेहरुलाई हिजो मिच्छाउने गरेको त्यी मासको फाँडो र ढिडो , फर्सी , घिरौला , चिचिन्डो , तितौराकको तरकारी र सिन्की आटो संग अझ बाक्लो महीले गाउँ सम्झाउने छ र गाउँ छाडेकाहरुलाई फर्काउने छ भन्ने कुराको उदाहरण पनि इस्मामा देखियो कि त्यस रामकोट , नयाँपोखरा छेडापोखरा , दोहली र इस्मारजस्थलको दोबाटो , माथी मैदान सम्मको मुख्य सडकका दुबै तिरका घडेरी किन्दै बुटवलमा घर बनाएकाहरुले समेत पक्की घर धमाधम बनाउन सुरु गरेका छन् ।

तम्घास सिमलटारी सडक पिच भए संगै पारि धुर्कोट गाउँपालिका ६ का मेघनाथ अर्याल बुटवलमा घर बनाएको २५ वर्षपछि गाउँ फर्केर झण्डै एक करोडको लागतमा शहरमा उपलब्ध सबै खाले सुविधा सहितको तीनतल्ले पक्की घर र सुन्दर बगँचा बनाएर बस्न थालेका छन् । अर्यालको घरमा पुग्दा कुनै विकासित मुलुकको कटेजमा बसेको महशुस हुन्छ ।

प्रतिकृया दिनुहोस्

Flash News

संसद्ले चोलेन्द्रलाई महाअभियोगबारे दिएकाे पत्रमा के छ ? [पत्रसहित] अस्थायीबाट अस्थायी संरचनामै राजधानी लगिएपछि गठबन्धनभित्र असन्तुष्टि कर छली मुद्दामा ट्रम्प अर्गनाइजेसन दोषी ठहर, राष्ट्रपति निर्वाचनमा ट्रम्पलाई धक्का लाग्न सक्ने टिपरको ठक्करबाट डेढ वर्षीय बालक गम्भीर घाइते बहुविवाह गरेका व्यक्तिलाई समानुपातिक सूचीबाट हटाउन आयोगमा माग महाअभियोग टुंगो नलाग्दै अवकाश पाएर घर जाँदै चोलेन्द्रशमशेर जबरा जयपृथ्वी राजमार्गमा जिप दुर्घटना : चालकसहित ४ जना घाइते, २ को अवस्था गम्भीर राजधानी सरेपछि दाङको राप्ती गाउँपालिकाले तोक्यो कोठा भाडा दर जिल्ला अस्पतालमै छैन जीवनजल बेलायती राजा चार्ल्स द्वितीयलाई अण्डा प्रहार गर्ने पक्राउपछि रिहा हेजिङ सुविधा दिने संस्था तोक्दै अर्थ मन्त्रालय खरिद अनुगमन कार्यालयलाई समेत नटर्ने ८ ठेकेदारलाई अन्तिम मौका निर्वाचन आयोगद्वारा समानुपातिकतर्फको सिट बाँडफाँट, कसले कति पाए ? हँसिया प्रहारबाट एक युवाको मृत्यु, एक गम्भीर घाइते आफ्नो परिसरको फोहोर व्यवस्थापन गर्न काठमाडौं महानगरको ३५ दिने अल्टिमेटम ८ महिनापछि विलासिताको वस्तु आयात प्रविबन्ध खुल्यो दासढुंगा हत्याकाण्ड जाँचबुझ आयोग संयोजक प्रचण्डराजको निधन के–ड्रामा हेरेको भन्दै उत्तर कोरियामा दुई किशोरलाई मृत्युदण्ड खचाखच भरिएको बसमा बम विस्फोट, ६ जनाको मृत्यु पहाडी क्षेत्रमा बदलीको सम्भावना